Program

Ramowy program
III Forum Sektora Wołowiny

I dzień FORUM

10:00 – 10:45 Rejestracja – nawiązywanie kontaktów

10:45 -11:00   Uroczyste otwarcie

11:00 – 12:30 Panel dyskusyjny  inaugurujący - Problemy i wyzwania sektora rolnego w Unii Europejskiej i w Polsce

Polski sektor wołowiny jest elementem bardzo skomplikowanego systemu rolnictwa europejskiego i światowego. Postępująca globalizacja zmusza rolnictwo europejskie do podjęcia działań w kierunku poprawy konkurencyjności na globalnym rynku. Problemy rosnącej populacji ludności na świecie są nowym wyzwaniem dla rolnictwa i produkcji zwierzęcej. Zrównoważone rozwój, oszczędne gospodarowanie zasobami w tym ziemią, wodą, powietrzem ma olbrzymi wpływ na zmianę podejścia do rolnictwa w kierunku rolnictwa precyzyjnego, przyjaznego dla środowiska.

  • Jaka jest przyszłość europejskiego rolnictwa w dobie globalizacji?
  • Jakie są średnio i długookresowe perspektywy dla europejskiego sektora wołowiny w kontekście reformy rynku mleka, globalizacji itd.?
  • Czy produkcję żywca wołowego czeka ekstensyfikacja produkcji czy zrównoważona intensyfikacja?
  • Czy europejski sektor wołowiny ma szansę konkurować z USA, Brazylią, Australią, Indiami na globalnym rynku?
  • Jakie będą konsekwencje porozumienia CETA i ewentualnie TTiP dla producentów wołowiny w UE?
  • Czy politycy uważają, że jest potrzebna integracja europejskiego sektora wołowiny na wzór USA, Australii a jeśli tak to czy będą zachęty do takiej integracji?

Udział w debacie potwierdzili m.in. Krzysztof Jurgiel – Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Czesław Siekierski – Przewodniczący Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi Parlamentu Europejskiego, Jean Pierre Fleury – Przewodniczący Grupy Roboczej „Wołowina" COPA COGECA oraz Jean-Luc Mériaux -  Sekretarz Generalny UECBV.

Prowadzenie – Jerzy Wierzbicki – Przewodniczący Grupy Roboczej Promocja Copa Cogeca, członek grupy prognostycznej Komisji Europejskiej „Wołowina”

12:30 – 13:00  Go China

13:00 – 14:00 Obiad - nawiązywanie kontaktów

14:00 – 15:00  Prezentacje strategii marketingowych sektora wołowiny Irlandii i Francji

Liderzy światowego i europejskiego rynku wołowiny są dobrze zorganizowani. Opłaty parafiskalne oraz wsparcie ze środków państwowych składają się na budżety zarządzane przez zintegrowane organizacje reprezentujące sektor wołowiny. Standardem jest, że współpracują blisko z rządzami i opracowują swoje plany strategiczne za zakresie strategii badań i rozwoju oraz strategii marketingowych.

  • Jaka jest wizja i misja sektora wołowiny w poszczególnych krajach?
  • Jak postrzegają przyszłość sektora wołowiny w ich kraju w związku z globalizacja i zmianami klimatycznymi?
  • Jakie cele są stawiane przed sektorem w średniookresowej perspektywie?
  • Jak długo pracują nad strategią na kolejne lata? W jakim gronie odbywa się ta praca?
  • Jakie systemy zapewniania jakości mięsa wołowego zostały wdrożone?
  • Jakie budżety są inwestowane?

Po wystąpieniach 2 x 20 minut planowana jest sesja pytań i odpowiedzi do prelegentów.

15:00 - 15:15 Przerwa kawowa

15:15 - 16:00 Dyskusja panelowa – założenia strategii polskiego sektora wołowiny

Od wielu lat mówi się  i pisze o potrzebie integracji pionowej i poziomej, o potrzebie zwiększenia stopnia współdziałania i współpracy na różnych poziomach. Niski stopień integracji organizacji branżowych, trudności w budowaniu partnerskich relacji pomiędzy organizacjami to nasza bolączka. Trudno skutecznie występować jako partnerzy w stosunku do władz jeśli nie ma jednej zintegrowanej reprezentacji sektora wołowiny.

  • Komu jest potrzebna strategia sektora? Co z tego mogą mieć zrzeszeni hodowcy, producenci, przetwórcy?
  • Czy inwestować we wzrost konsumpcji w Polce czy w poprawę pozycji konkurencyjnej na rynkach UE i krajów trzecich?
  • Jak zwiększyć konsumpcję w Polsce? Jaką część środków na promocje należy w ten cel zainwestować?
  • Jak powinna być opracowana strategia, kto powinien uczestniczyć w pracach?
  • Czy jest potrzeba zintegrowania organizacji branżowych w jedną strukturę? Jaka to powinna być struktura? Jak powinna być zarządzana?
  • Jak pogodzić jedną reprezentację ze sprzecznymi interesami poszczególnych organizacji? Co z tego mogą mieć poszczególne organizacje? Kto zyska a kto starci?
  • Czy strategia powinna obejmować innowacje w sektorze wołowiny?

16:00 - 17:00 Dyskusja panelowa - Konkurencja i współpraca w łańcuchach dostaw żywności na rynku wewnętrznym UE i na rynkach krajów trzecich – perspektywa dostawców versus perspektywa dystrybutorów.

Bariery w handlu wołowiną, bariery popytu

Jesteśmy eksporterem wołowiny. Ponad 80% wołowiny wyjeżdża na eksport. Jesteśmy drugim po Irlandii eksporterem w UE. Jesteśmy trzecim co do wielkości eksporterem poza UE. Jednak eksport niesie trudności. Cały czas średnia cena wołowiny w UE jest znacznie wyższa niż uzyskiwana przez polskich producentów.

  • Jakie główne bariery w sprzedaży wołowiny na rynki UE? Dlaczego mamy problem z dostępem do sieci marketów w UE?
  • Jakie bariery mamy w eksporcie do krajów trzecich?
  • Na jakim etapie mamy wiosek do OIE o zmianę statusu z kontrolowanego ryzyka BSE na znikome ryzyko? Jakie możliwości otwiera zmiana tego statusu, zarówno w obniżeniu kosztów produkcji jak i w dostępie do rynków?
  • Jak może wyglądać współpraca dostawców i dystrybutorów na rynku wewnętrznym UE i  rynkach krajów trzecich?
  • Czy położyć nacisk na jakość czy na walory dietetyczne?

17:00 – 17:15 Podsumowanie i zakończenie I dnia Forum

17:30 – 24:00 Wręczenie nagród w konkursie Producent Bydła Mięsnego Roku 2016 i bankiet

II dzień FORUM

9:00 -10:00     Rejestracja - nawiązywanie kontaktów

10:00 – 10:45 Grupy Producentów - kto może skorzystać a kto stracić na lepszej integracja poziomej i pionowej sektora wołowiny?

Długo trwają dyskusje nt. potrzeby większej integracji poziomej i pionowej w sektorze wołowiny. Wspierane są różne formy współpracy – grupy producenckie, umowy dostawy. Mimo to tworzenie się grup producentów w sektorze wołowiny przebiega bardzo opornie. W Polce jest tylko 56 grup producentów z czego 34 w województwie wielkopolskim, 9 w województwie kujawsko-pomorskim.

  • Jakie są bariery w tworzeniu grup producentów? Dlaczego producenci żywca wołowego nie chcą się organizować mimo dużych zachęt finansowych?
  • Czy zakłady mięsne są zainteresowane współpracą z grupami producentów?
  • Jakie korzyści ma członek grupy producentów skoro dotacja jest dla grupy a nie dla niego ?
  • Jak zbudować zaufanie przed założeniem grupy i jak je utrzymać w trakcie rozwoju grupy?
  • Jakie cele powinna sobie stawiać grupa? W co inwestować wspólnie? Czego oczekują od grup ubojnie?
  • Czy organizacje producentów,  zrzeszenia organizacji producentów, organizacje międzybranżowe,  spółdzielnie będą alternatywna formą integracji poziomej?

10:45 – 11:45 Innowacje w sektorze wołowiny

Strategia na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju, Program Rozwoju Głównych Rynków Rolnych podchodzą priorytetowo do innowacji. W Polsce dominuje rozliczanie na wagę żywą, w Irlandii standardem jest obiektywna klasyfikacja EUROP. System zapewniania jakości QMP ma znacznie mniejszy zasięg niż np. systemy w Wielkiej Brytanii, czy Irlandii. W ostatnim notuje się znaczną dynamikę wzrostu systemu QMP. Odpajanie cieląt jest w Polsce pracochłonne i obarczone wieloma błędami. Rynek nasienia bydła ras mięsnych nie ma wymagań jakościowych dominuje niska cena. Zarządzanie stadem jest często intuicyjne w niskim stopniu są wykorzystywane systemy ułatwiające prowadzenie produkcji żywca wołowego.

  • Czy innowacje w sektorze wołowiny są potrzebne? W jakich obszarach?
  • Czy obiektywna klasyfikacje EUROP może się opłacać zakładom ubojowym? Jakie są doświadczenia rynku irlandzkiego?
  • Czy jest już czas na przemysł 4.0 i precyzyjne rolnictwo w produkcji zwierzęcej?
  • Czy model analogiczny do MSA ma przyszłość w Polsce ? Co producenci mogą z tego mieć, a co przetwórcy?
  • Czy odchów cieląt można prowadzić lepiej?
  • Standaryzacja w handlu elementami handlowymi może pomóc w handlu?
  • Czy wdrażanie systemu zapewniania jakości żywca wołowego QMP w łańcuchu dostaw to innowacja?

11:45 - 13:00  Obiad – nawiązywanie kontaktów

13:00 - 13:45 Jak efektywniej korzystać z doradztwa techniczno-ekonomicznego? Czy mamy szansę na lepszą współpracę?

Wdrażanie wyników badań do praktyki może być bardziej efektywnie zorganizowane niż w poprzednich okresach programowania tym bardziej, że tym razem zostało uwzględnione wsparcie dla współpracy na rzecz wdrażania nowych procesów, produktów i technologii. Wg wielu opinii postęp na rynku mleka wprowadzili głównie dostawcy technologii, zarówno genetyki jak i pasz. Postęp w produkcji roślinnej powodują głównie dostawcy maszyn, urządzeń, środków ochrony roślin.

  • Czy po reformie systemu doradztwa w Polsce mamy szansę na wzmocnienie systemu doradztwa ?
  • Czy system doradztwa prywatnego będzie się w Polsce rozwijał? Czy państwowy system doradztwa powinien zastąpić doradztwo prywatne czy też współpracować?
  • W jakim zakresie i w jaki sposób producenci żywca wołowego powinni korzystać z doradztwa ?
  • Czy doradztwo w żywieniu powinno być komercyjne czy darmowe?
  • Czy doradztwo żywieniowe powinno być poparte doradztwem ekonomicznym?
  • Czy doradztwo ekonomiczne jest potrzebne polskim rolnikom?

13:45 – 14:30 Jak efektywniej finansować produkcję żywca wołowego i ubezpieczać ryzyka?

Istniejące obecnie uregulowania nie gwarantują wsparcia producentom rolnym, którzy utracili dochody na skutek ograniczeń w produkcji rolnej wprowadzonych w ramach działań zapobiegającym wystąpieniu lub rozprzestrzenianiu się chorób roślin i zwierząt. Kolejnym czynnikiem mającym znaczący  wpływ na obniżenie  dochodów producentów rolnych są spadki cen rynkowych produktów rolnych, a także nieregulowanie należności przez podmioty skupujące produkty rolne. A zatem zachodzi pilna potrzeba wprowadzenia rozwiązań systemowych umożliwiających producentom rolnym uzyskanie w sytuacjach kryzysowych, od ryzyka których nie mogą wykupić polisy ubezpieczeniowej, rekompensat w wysokości 70 % utraconych dochodów, w celu kontynuowania przez nich produkcji rolnej, spłaty ciążących na nich zobowiązań lub kredytów oraz na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych rodziny.

  • Czy 0,2 % od obrotu w ramach Funduszu Stabilizacji Dochodów Rolniczych pozwoli zgromadzić wystarczające środki do skutecznego rekompensowania strat na rynkach rolnych?
  • Czy są alternatywne możliwości zabezpieczania ryzyka niezapłacenia należności handlowych?
  • Czy rozwiązania komercyjne niwelowania ryzyka handlowego stosowane przez przetwórców i handlowców można zastosować do rolników?
  • Czy można zabezpieczać się przed spadkiem cen? Jeśli tak to jak to robić?
  • Dlaczego rolnicy korzystają z tuczu nakładczego?
  • Jak tanio finansować opas bydła trwający prawie dwa lata?

15:00 – 15:30  Przerwa kawowa

15:30 - 16:30  Jak zmniejszyć straty spowodowane chorobami bydła?

Upadki cieląt  w Polsce to często 5-8%. W ekstremalnych przypadkach nawet 30%. Tymczasem w Holandii upadki cieląt kupionych z Polski to 2-3%. Problem zwalczania chorób mających jedynie znaczenie handlowe dotyczy zarówno producentów mleka jak i wołowiny. Chorobami zakaźnymi o dużym znaczeniu gospodarczym są na przykład następujące jednostki: BVD, IBR, BRD.  Brak programów zwalczania w Polsce oraz słaba  bioasekuracja w stadach plus niska świadomość problemu zarówno wśród hodowców jak i lekarzy weterynarii powoduje ogromne straty ekonomiczne.

  • Jak postępować z cielętami i bydłem wprowadzanym do stada z innych gospodarstw?
  • Czy programy bioasekuracyjne powinny być integralną częścią systemów gwarantowanej jakości wołowiny?
  • Czy indywidualnie realizowane programy zwalczania IBR/BVD są opłacalne?
  • Jak prowadzić programy zwalczania chorób z stadach krów a jak w opasie?
  • Czy powinny być uruchomione rządowe programy zwalczania chorób o znaczeniu gospodarczym?

16:30   Podsumowanie

Współfinansowane z Funduszu Promocji Mięsa Wołowego Agencja Rynku Rolnego